ฉันเคยได้ยินว่า
ความรักเหมือนการปลูกต้นไม้
เขาบอกว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่มีกิ่ง ก้าน ใบที่เสีย
เราก็ควรเล็มส่วนนั้นออกไปบ้าง..
ต้นไม้ก็จะยังเติบโตสวยงามได้อีกหน
……
ไม่เหมือนแก้ว
แก้วมันตกแล้ว มันจะร้าวหรือแตก
และไม่สามารถทำให้กลายเป็นเหมือนเดิมได้อีก
……
ตัวฉันเองก็ปลูกต้นไม้เหมือนกัน
จากเมื่อก่อนที่พอเห็นต้นไหนมีใบเสียหายชำรุดมองดูไม่สวยงาม
ฉันก็เอามันไปปล่อยป่าบ้าง เอาไปทิ้งบ้าง
แต่คำพูดประโยคนั้นเปลี่ยนฉันไป..
จากที่เคยรดน้ำเพียงอย่างเดียว
ตั้งแต่นั้นฉันพยายามดูแล ตัดกิ่ง ก้านใบที่มันเสียออก
ซึ่งมันก็เป็นจริงอย่างที่เขาว่า
ต้นไม้มันเจริญสวยงามดี
มีสีเขียวตลอดทั้งต้น ออกกิ่งก้านสวยงาม
เมื่อไหร่มีใบสีเหลืองฉันก็เล็มออก
…..
แต่ก็มีต้นไม้บางต้นที่มันมีส่วนที่เสียมากเกินไป
ซึ่งอาจไม่ใช่ความผิดของมัน
มันอาจจะเป็นความผิดของมดดำ และแมลงศัตรูพืช
มดดำและแมลงศัตรูพืชที่เข้าไปอาศัย ขยายเผ่าพันธุ์มากมายในกระถาง
บ้างก็ที่ใบของต้นไม้ต้นนั้น
ฉันไม่รู้มันทำอะไรกับต้นไม้ของฉัน

ฉันพยายามหลายรูปแบบทั้งเปลี่ยนกระถาง
เปลี่ยนหลายๆครั้งเข้าก็ยังมีอีก…
เลยเอาน้ำจำนวนมากฉีดล้างมดออกให้หมด
ล้างๆ ฉีดๆ ไป…ฉันก็คิดว่าแร่ธาตุอาหารต่างๆ ที่อยู่มันก็คงหายไปด้วยแน่ๆ
ทำแม้กระทั่งเอาน้ำยาล้างจ้านฉีด ยาฆ่าแมลงตั้งแต่ชนิดอ่อน จนชนิดแรงกำจัดมัน
ในใจก็คิดว่าเพื่อให้ต้นไม้ต้นนี้อยู่ฉันต้องทำลายล้างเผ่าพันธุ์มดไปตั้งหลายตัว

จนหลังๆ ฉันจึงหยุด..
ปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติ
ถ้าต้นไม้ต้นนี้มันไม่สามารถอยู่ที่นี่…ตรงนี้…กับฉันได้
ฉันจะทำใจว่ายังไงมันก็คงต้องตายไป
ฉันจะไม่ฝืนมันอีกแล้ว
ของทุกอย่างก็มีอายุของมัน

…..

ความรักก็ด้วย

6/5/54