เมื่อวานเปิดดู YouTube รายการวู้ดดี้เกิดมาคุย (จริงๆ)
เทปสัมภาษณ์ตูน-บอดี้สแลม
ชอบตอนที่วู้ดดี้ถามตูนเรื่องโรแมนติกที่สุดที่ตูนเคยทำคืออะไร
ตูเล่าให้ฟังว่ามีผู้หญิงอยู่คนนึงที่เคยคบกันเป็นแฟนกันตอนที่เรียนมหาวิทยาลัย
คบกันตลอดสี่ปีที่เรียนที่นั่น
เธอเป็นส่วนสำคัญมากที่ทำให้เกิดวงบอดี้สแลมขึ้นมา ถ้าไม่มีเธอก็ไม่มีบอดี้สแลม
เธอเป็นแรงบันดาลใจให้เขา เป็นเหมือนแรงส่งให้เขาทำเพื่อ ร้องเพื่อ และให้คิดถึง
มีอยู่ช่วงนึงที่เธอต้องไปอยู่ต่างประเทศและก็ยังไม่รู้จะกลับมาเมื่อไหร่
เขาจึงตั้งใจไว้ว่า
ในระหว่างเธอไม่อยู่..ที่ไม่ได้อยู่ใกล้กัน
เขาอยากให้เธอรู้ว่าเขาทำอะไรบ้างในแต่ละวัน เพื่อที่วันนึงถ้าเธอกลับมาจะได้อ่าน
 
เขาก็เลยเริ่มเขียน Diary ทั้งๆ ที่ไม่เคยเขียนมาก่อน
เขียนเกือบทุกวัน นั่งรถไฟฟ้าหยิบได้ก็เขียน เป็นระยะเวลาประมาณสามปี
………..
 
หลังจากหลายปีที่เธอไปต่างประเทศ
แล้วเธอก็กลับมา
เขาจึงเย็บเล่มรวมฮิตให้เธอ
 
…….
 
แล้วก็จบ
และไม่ได้สานต่อเพราะเธอมีครอบครัวแล้ว
 
………..
 
ชอบ
โรแมนติกจริงๆ แม้มันจะไม่ Happy Ending
แต่เขาก็ได้ทำอะไรที่อยากทำแล้ว
ดูจบแล้วฉันก็นึกถึงว่าเวลาที่เขาเขียน diary
คงจะเหมือนคุยกับผู้หญิงคนนั้นไปด้วย
เหมือนเขียนจดหมายถึงทุกๆ วัน
ดีจัง
 
แล้วก็พลอยนึกไปถึงเพลงหลายเพลงของบอดี้สแลม
ที่มีเนื้อหาเพลงที่บ่งบอกถึงความรู้สึกที่เขามีให้กับเธอคนนั้น
 
นี่แหละ..คนถึงต้องเรียนประวัติศาสตร์กัน
เพราะเวลาที่เรารู้ที่มาที่ไปของอะไรสักอย่าง
เราจะเข้าใจ และสนใจมันมากขึ้น…เนอะ
 
ที่ฉันเขียนมันอาจจะไม่ตรงทุกคำพูด แต่ก็ประมาณนี้แหละ ลองเข้าไปดูแล้วกันนะ