ถ้าถามว่าฉันชอบสัตว์ประเภทไหนมากที่สุด
ฉันจะตอบว่า "หมา" (ที่ชื่อ รถเมล์)
เพราะมันซื่อสัตย์และอยู่กับเราทั้งในยามสุขและทุกข์
 
แต่ถ้าให้เลือก..อยากเป็นสัตว์อะไรมากที่สุด
ฉันคงตอบว่า "นก"
เพราะอะไรน่ะเหรอ..
อาจเพราะว่ามันมีปีก..แล้วมันก็บินได้
 
เวลาที่คนเราเดินก็ทำได้แค่ขนานไปกับพื้นทางเดิน
ผิดกับนก ที่มันบินไปข้างหน้า.. ขึ้นบน.. ลงล่างได้
หลายมิติดี
 
บ่อยครั้งที่ฉันเฝ้าดูนกและเพื่อนๆ แปรขบวน
นั่นก็เป็นอีกอย่างในวัยเด็กที่ฉันและพี่ๆ น้องๆ ชอบทำ
 
วันนี้นั่งดูรูปดอกยางนา ที่ถ่ายเก็บไว้
ฉันชอบมัน..เวลาโยนมันไปบนท้องฟ้าแล้วมันก็จะบิน หมุน ติ้วๆ ลงมาสวยดี
 
ฉันเดาเอาว่ามันน่าจะอยากอยู่บนต้นที่สูงๆ
เพราะมันคงอยากบินให้นานที่สุดก่อนจะตกลงมากองที่พื้น
 
 
แล้วตาก็เหลือบไปมองข้อความเขียนติดไว้ที่โต๊ะอ่านหนังสือ
 
"Have wings, will fly"
 
สงสัย..ฉันจะชอบดอกของต้นยางนา ตรงที่มันบินได้
มันมีปีกเป็นของตัวเอง
 
 
นึกไปนึกมาอีกที
ฉันว่าฉันชอบมันมาก่อน ที่ฉันจะหาเหตุผลว่าฉันชอบมันเพราะอะไร นั่นต่างหาก
 
แต่นั่นก็อีกแหละ
ไอ้การที่เราชอบหรือ รักอะไร พอมานึกไคร่ควรว่าทำไมถึงได้ชอบ
มันก็ทำให้ความชอบมากขึ้นกว่าที่เคยเป็น ยังไงก็ไม่รู้
 
คงเป็นเพราะ…เราได้คิดถึงสิ่งที่เราชอบแน่เลย
 
การใช้เวลาคิดถึง สิ่งที่เราชอบ ทำให้เรามีความสุข…
 
B I N G O !